خطوط لوله زیرزمینی نقش حیاتی در انتقال آب، گاز و فاضلاب در مناطق شهری و غیرشهری ایفا می کنند. با افزایش سن این خطوط، نیاز به نوسازی و تعویض آن ها بیشتر می شود.امروزه روش های بدون حفاری مانند لوله تخریبی به دلیل مزایایی همچون کاهش هزینه ها، کم کردن اختلالات شهری و افزایش ایمنی، به عنوان راه حلی مؤثر برای نوسازی خطوط لوله قدیمی مورد توجه قرار گرفته اند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیرات این روش بر تاسیسات زیرزمینی مجاور و تغییرشکل های سطح زمین انجام شده است. در این راستا، یک مدل عددی سه بعدی بر اساس آزمایش های عملی در نرم افزار Abaqusتوسعه داده شد. پارامترهای مختلفی از جمله کرنش های طولی، تغییرشکل های عمودی و الگوی حرکات سطحی زمین مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها حاکی از آن است که بیشترین میزان کرنش در لوله های مجاور زمانی اتفاق می افتد که منبسط کننده در نزدیکی آن ها قرار دارد. همچنین، با حرکت دستگاه منبسط کننده، تغییرشکل های زمین از الگویی متقارن به جابجایی های نامتقارن تغییر می یابند.علاوه بر این، کاهش عمق لوله های مدفون تغیییر شکل های سطحی را بالاتری را نشان می دهد. این مطالعه نشان می دهد که مدل سازی عددی می تواند به عنوان ابزاری کارآمد برای پیش بینی رفتار خاک و تاسیسات زیرزمینی مجاور در پروژه های لوله تخریبی مورد استفاده قرار گیرد.

شکستگی لوله آب باعث آبشستگی خاک و پدیده نشست خاک می­­شود که می­­تواند بسته به نوع خاک و وزن موجب تغییر شکل در سازه و درختان شود. خسارت­های ناشی از این پدیده در ایران توسط بیمه آتش­سوزی پوشش داده می­شود و در هنگام نشست، آتش نشانی که زیرنظر شهرداری است به ایمن سازی محل می پردازد. بررسی و تحلیل داده های چهار ساله شکستگی، لوله آب شهری در منطقه 5 تهران انجام شده است. در این تحقیق موارد ترکیدگی لوله شبکه توزیع آب در مکان­هایی که اطلاعات حادثه موجود بوده انتخاب و بررسی شده است. در این حوادث درختان و علایم راهنمایی و رانندگی و تیرهای برق اطراف محل ترکیدگی لوله آب برای حذف اثرات عوامل باد یا آفت و نور خورشید و غیره که بر درختان موثر هستند، بررسی شده است که با توجه به نتایج، باعث کج شدن ناحیه ای درختان و سازه­ها به صورت یک طرفه و زیگزاگ در اثر نشست خاک ناشی از شکستگی لوله شبکه توزیع آب شده است.

This study focuses on the investigation of intelligent form-finding and vibration analysis of a triangular polyhedral tensegrity that is enclosed within a sphere and subjected to external loads. The nonlinear dynamic equations of the system are derived using the Lagrangian approach and the finite element method. The proposed form-finding approach, which is based on a basic genetic algorithm, can determine regular or irregular tensegrity shapes without dimensional constraints. Stable tensegrity structures are generated from random configurations and based on defined constraints (nodes located on the sphere, parallelism, and area of upper and lower surfaces), and shape finding is performed using the fitness function of the genetic algorithm and multi-objective optimization goals. The genetic algorithm's efficacy in determining the shape of structures with unpredictable configurations is evaluated in two distinct scenarios: one involving a known connection matrix and the other involving fixed or random member positions (struts and cables). The shapes obtained from the algorithm suggested in this study are validated using the force density approach, and their vibration characteristics are examined. The findings of the comparative study demonstrate the efficacy of the proposed methodology in determining the vibrational behavior of tensegrity structures through the utilization of intelligent shape seeking techniques.

هدف. این مطالعه با هدف نشان دادن کارآیی تعیین محل ساک لاکریمال طی عمل داکریوسیستورینوستومی آندوسکوپیک (EDCR) با استفاده از پروب لاکریمال بدون نیاز به Light pipe طراحی گردید.روش ها. این یک مطالعه کارآزمایی بالینی غیر تصادفی آینده نگر با پی گیری یک ساله پس از عمل می باشد. گروه 40 نفره بیمارانی که در فاصله زمانی فروردین ماه 1380 لغایت اسفند ماه 1383 تحت بررسی و پیگیری پس از عمل EDCR با استفاده از پروب لاکریمال بدون Light Pipe قرار گرفته بودند وارد مطالعه شدند. بیماران دچار داکریوسیستیت مزمن بودند و قبلا عمل جراحی DCR آندوسکوپیک یا اکسترنال انجام نداده بودند.تکنیک عمل شامل استفاده از پروب لاکریمال جهت ورود به ساک لاکریمال و سوراخ کردن ساک همراه با استخوان و مخاط پوشاننده روی آن و ورود به فضای داخل بینی و مارسوپیالیزه کردن ساک با guide پروب وارده به بینی بود. پیگیری شامل بررسی علایم بیمار از قبیل اشک ریزش و نیز انجام آندوسکوپی بود. موفقیت بصورت از بین رفتن علایم و باز بودن مجرا با ایریگاسیون مجرای لاکریمال تعریف شد. دوره پیگیری تا یکسال پس از عمل بود.نتایج. از 40 بیمار عمل شده 29 نفر (%72.5) زن و 11 نفر (%27.5) مرد بودند. میانگین سنی بیماران  12-74) 31.5سال( بود. 20 بیمار درگیری چشم راست و 16 بیمار درگیری چشم چپ و 4 بیمار درگیری هر دو چشم داشتند. 3 بیمار علاوه بر DCR تحت عمل سپتوپلاستی نیز قرار گرفتند. میزان موفقیت عمل جراحی در بیماران عمل شده با استفاده از پروب لاکریمال در پیگیری یکساله %82.5 بود. هیچ کدام از بیماران دچار عوارض مربوط به عمل جراحی EDCR نشدند.نتیجه گیری. استفاده از پروب لاکریمال جهت لوکالیزاسیون محل ساک لاکریمال روشی مطمئن و آسان است. تحت تاثیر عوامل مختل کننده، تعیین محل ساک با استفاده از Light Pipe آسان نیست و حداقل به اندازه Light Pipe نیز موثر است. بنابراین می تواند جایگزین مناسبی برای Light Pipe باشد.

میراگرهای فولادی، براساس رفتار پلاستیک فولاد، توانایی اتلاف انرژی زیادی دارند. انواع مختلف این میراگر در ده های اخیر معرفی شده ‏اند که هرکدام ویژگی ها و ساختار منحصربه فردی دارند. در این مقاله، عملکرد میراگرهای لوله در لوله و هم ­مـرکز تحت بار چرخ ه­ای در اتلاف انرژی مطالعه می شود، سپس برای افزایش توانایی این نوع میراگرها در اتلاف انرژی، دو نوع میراگر لوله ای با ساختار هندسی اصلاح شده بررسی می شوند (میراگرهای لوله ای هم­ مرکز و میراگرهای لوله در لوله). نتایج مطالعه آزمایشگاهی نشان می­دهد که میراگرهای لوله‏ ای، رفتار انعطاف­ پذیری نشان می دهند و توانایی زیادی برای اتلاف انرژی دارند. همچنین رفتار سخت­ شوندگی سینماتیک و رفتار چرخه ای پایدار در میراگرهای لوله ای آزمایش شده تحت بارهای چرخه ای مشاهده گردید. در ادامه آزمایش، از روش اجزای محدود و نرم­ افزار Abaqus برای مطالعه رفتار دو میراگر مدنظر استفاده گردیده است. در نتایج تحلیل اجزای محدود مشاهده گردید که قابلیت اتلاف انرژی را در مقایسه با میراگرهای لوله ای ساده به­ ترتیب به ­اندازه 41/3 و 21/3 برابر افزایش می دهند.